Een boeddhist ziet dit leven als een hoop drukte – en oefent zichzelf om niet ondergedompeld te worden, maar om er meer naar te kijken. Als het kan vanuit een liefdevolle afstand. De Boeddha leerde dat ons leven vaak zo moeizaam is, omdat we ons overal aan hechten: aan mensen en spullen, maar ook aan onze gedachten en emoties. Alles moeten we vroeg of laat weer loslaten, en dat zorgt voor pijn en verdriet.
Boeddhisten vinden het belangrijk om los te komen van hun gedachten en emoties, want die veranderen voortdurend. Ze zullen niet snel hun emoties de vrije loop laten. Ze oefenen zich om aandacht te hebben voor wat ze aan het doen zijn, ook al zijn dat heel simpele dingen.
Boeddhisten waarderen een levenshouding van vriendelijke rust en van mededogen met mensen en andere vormen van leven. Hun geloof is vrij individueel ingesteld: je draagt zelf de verantwoording voor wat je doet en daardoor is je intentie – de diepere reden waarom je doet wat je dot – belangrijk.
